خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خویش مگذر اگر جوهرت شناسایی ستکه خو‌‌دپرستی عالم، بهار یکتایی‌ست
۲
نه گلشنی‌ست به پیش نظر، نه دشت و نه دربلندی مژه ا‌ت منظر خودآرایی‌ست
۳
بهار رمز ازل تا چه وقت گیرد رنگهنوز نغمهٔ نی تشنهٔ لب نایی‌ست
۴
مگر ز غیب برآییم تا عیان گردیمز خود نشان چه دهد قطره‌ای که دریایی‌ست
صفحهٔ ۱ از ۴