خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۹۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز انداز نگاهت فتنه برق آهنگ می گرددبه شوخیهای نازت بزم امکان تنگ می‌گردد
۲
طلسم حیرتی دارد تماشاگاه اسرارتکه هرکس می‌رود هشیارآنچا دنگ می گردد
۳
نمی‌دانم هوا پروردهٔ شوق چه گلزارمکه همچون بوی گل رنگم برون رنگ می گردد
۴
دل آزاد ما بار تکلف برنمی‌داردبر ا‌بن آیینه عکس هرچه باشد زنگ می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۳