خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عرق‌آلوده جمالی ز نظر می‌گذردکزحیا چون عرقم آب ز سر می‌گذرد
۲
کیست از شوخی رنگ تو نبازد طاقتآب یاقوت هم اینجا ز جگر می‌گذرد
۳
خط مسطر نشود مانع جولان قلمتیغ را جاده‌کند هرکه ز سر می‌گذرد
۴
موج ما بی‌نم ازین بحر پر آشوب گذشتهمچو نظاره که از دیدهٔ تر می‌گذرد
صفحهٔ ۱ از ۳