خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلگداخته بر شش جهت بغل واکردجهان به شیشهگرفت این پری چه انشاکرد
۲
ستم نصیب دلم من کجا و درد کجانفس به کوچهٔ نی رفت و ناله پیدا کرد
۳
ز شرم چشم تو دارد خیالم انجمنیکه باید از عرقم سیر جام و مینا کرد
۴
چه سحر بود که افسون بینیازی عشقمرا به خاک نشاند و ترا تماشاکرد
صفحهٔ ۱ از ۴