خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خودسر به مرک گردن دعوی فرود کردچون سر نماند شمع قبول سجود کرد
۲
در سعی بذل کوش که اینجا خسیس همجان دادنش به حسرت جاوید جود کرد
۳
زان غنچهٔ خموش به آهنگ‌کاف و نونسر زد تبسمی که عدم را وجود کرد
۴
چندان خمار درد محبت نداشتمبوی گلی که زخم مرا مشک‌سود کرد
صفحهٔ ۱ از ۳