خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تغافل‌زدنی ترک سبب باید کردروز خود را به غبار مژه شب باید کرد
۲
گرد وارستگی‌ِ کوی فنا باید بودخاک در دیدهٔ اندوه طرب باید کرد
۳
همچو آیینه اگر دست دهد صافی دلجوهر ناطقه شیرازهٔ لب باید کرد
۴
کهنه مشق خط امواج سرابیم همهعینک از آبلهٔ پای طلب باید کرد
صفحهٔ ۱ از ۳