خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق هرجا ادب‌آموز تپیدن باشدخون بسمل عرق شرم چکیدن باشد
۲
مزرع نیستی، آرایش تخم شرریمآفت حاصل ما عرض دمیدن باشد
۳
شوق مفت است که در راه کسی می‌پوییممنزل مقصد ما گو نرسیدن باشد
۴
موج این بحر تپش بسمل سعی گهر استرنج‌ها در خور راحت طلبیدن باشد
صفحهٔ ۱ از ۴