خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکتوب شوق هرگز بی‌نامه‌بر نباشدما و ز خویش رفتن قاصد اگر نباشد
۲
هرجا تنید فطرت یک حلقه داشت گردوندر فهم پرگار حکم دو سر نباشد
۳
خاشاک را در آتش تاکی خیال پختنآنجاکه جلوهٔ اوست از ما اثر نباشد
۴
مغرور فرصت دهر زین بیشتر مباشیدبست وگشاد مژگان شام و سحر نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳