خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر تعین عنقا هوس پیام نباشدنشان خود به جهانی برم که نام نباشد
۲
چه لازم ست به دوشم غم آدا فکند کسحق بقا دونفس خجلت است و وام نباشد
۳
حیا ز ننگ خموشی کدام نغمه کند سربه صد فسانه زنم گر سخن تمام نباشد
۴
دو دم به وضع تجدد خیال می‌گذرانمخوشم به نشئه که جمعیت دوام نباشد
صفحهٔ ۱ از ۴