خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جگری آبله زد تخم غمی پیدا شددلی آشفت غبار المی پیدا شد
۲
صفحهٔسادهٔ هستی خط نیرنگ نداشتخیرگی کرد نظرها رقمی پیدا شد
۳
نغمهٔ پردهٔ دل مختلف آهنگ نبودناله دزدید نفس زیر و بمی پیدا شد
۴
باز آهم پی تاراج تسلی برخاستصف بیتابی دل را علمی پیدا شد
صفحهٔ ۱ از ۳