خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ز گرد انتظارت مستفیدم کرده‌اندروسفید الفت از چشم سفیدم کرده‌اند
۲
نوبهار گردش رنگ تماشا نیستماز قدم آیینهٔ شوق جدیدم کرده‌اند
۳
نغمه‌ام اما مقیم ساز موهوم نفسدر خیال‌آباد پنهانی پدیدم کرده‌اند
۴
تا نفس باقی‌ست از گرد من و ما چاره نیستهرزه‌تاز عرصهٔ‌گفت و شنیدم‌کرده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۳