خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ - در مدح مهد کبری و ستر عظمی و تخلص در مدح شاهنشاه غازی ناصرالدین شاه خلدلله ملکه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنیده بودم بیمار را نگیرد خوابهمی بپیچد بر گرد خویش از تب و تاب
۲
گزافه بود و دروغ این سخن که می‌گفتنددروغ نزد حکیمان بتا ندارد آب
۳
از آنکه چشم تو بیمار هست و در خوابستبه جای او همه زلف تراست پیچِشُ و تاب
۴
دگر شنیدم در چین ز مشک ناید بویمشام عقلم از اینهم نیافت بوی صواب
صفحهٔ ۱ از ۱۳