خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۱ - در ستایش امیر دیوان میرزا نبی خان فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کیست که باز آمد و در بزم نظر کردجان و دل ما از نظری زیر و زبر کرد
۲
آن برق یمانست‌که افتاد به خرمنیا صاعقه‌یی بود که بر کوه گذر کرد
۳
خیزید و بگیرید و بیارید و بپرسیدزان فتنه که ناگاه سر از خانه بدر کرد
۴
نی هیچ مگویید و مپویید و مجوییدمن یافتم آن شعبده کان شعبده‌گر کرد
صفحهٔ ۱ از ۱۲