خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۴ - در ستایش شهنشاه ماضی محمد شاه غازی فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرین دلبر من سیم ناب را ماندز بسکه نرم و لطیفست آب را ماند
۲
هنوز نامده در چشم من روز از هوشبه‌خاصیت همه گویی‌که خواب را ماند
۳
درست نقطهٔ سرخی که در میان ویستبه جام سیمین‌گلگون شراب را ماند
۴
کنار او همه رخشان میان او همه چینبدن‌‌دو وصف‌یکی‌شیخ و شاب را ماند
صفحهٔ ۱ از ۷