خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۰ - مطلع ثانی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کای همچو ابر جود تو فایض به خشک و ترچون مهر و ماه نام تو معروف بحر و بر
۲
هم طپع بی‌قرین تو صراف بحر وکانهم حزم پیش‌بین تو نقاد خیر و شر
۳
از روی و رای تو دو بریدند مهر و ماهوز لطف و عنف تو دو رسولند نفع و ضر
۴
خیزد به عهد عدل تو از خار پرنیانروید به دور مهر تو از سنگ جانور
صفحهٔ ۱ از ۱۰