خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۷ - وله ایضاً رحمهلله
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح چون مهر سرزد از خاورمهربان ماه من رسید از در
۲
جعد چین چین فتاده تا به میانزلف خم خم رسیده تا به کمر
۳
هان مگو زلف یک چمن سنبلهان مگو چشم یک دمن عبهر
۴
آمد از در چه دید دید مرازار و بیمار خفته در بستر
صفحهٔ ۱ از ۱۷