خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۲ - در ستایش امیرکبیر میرز تقی خان رحمه‌آلله فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یازده ماه کند روزه به هر سال سفرپس ز راه آید و سی روز کند قصد حضر
۲
زان‌گرامیست که دیر آید و بس زود رودخرم آنکوکند اینگونه به هر سال سفر
۳
غایب آنگاه گرامیست که آید از راهمیوه آن وقت عزیزست که باشد نوبر
۴
روز وروز و شب قدر چو هر سال یکیستخلق را چون دل و جان سخت عزیزست به بر
صفحهٔ ۱ از ۱۸