خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۵ - و له ایضاً فی مدحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خجلت تیغ ملک و ابروی دلداردوشینه مه عید نگردید نمودار
۲
یا موکب شه‌گرد برانگیخت ز هامونوان پرده‌یی از گرد برافکند به رخسار
۳
یا نقش سم دیونژاد ابرش شه دیدوز شرم نهان‌کرد رخ از خلق پریوار
۴
یا از قد خم گشتهٔ زهاد ز روزهخجلت‌زده گردید و نگردید پدیدار
صفحهٔ ۱ از ۱۰