خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۷ - در ستایش امیربهرام صولت معتمدالدوله منوچهرخان فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با فال نیک و حال خوش و بخت‌کامگاراز ملک جم به عزم سپاهان شدم سوار
۲
در زیر ران من فرسی کافریده بوداوهام را ز پویهٔ او آفریدگار
۳
شخ برّ و که‌نورد و جهانگرد و گرم‌سیرکم‌خسب و پرتوان و زمین‌کوب و رهسپار
۴
کز پی نگارم آمد و تنگم عنان گرفتبا چشم اشکبار و دوگیسوی مشکبار
صفحهٔ ۱ از ۱۷