خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۶ - در ستایش پادشاه جمجاه محمد شاه غازی طاب ثراه گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید نامهٔ دلدار دوشم از شیرازدوان گرفتم و بوسیدم و نمودم باز
۲
نوشته بود مرا کای مقیم گشته به ریچه روی داد که دل برگرفتی از شیراز
۳
شنیده‌ام که به ری شاهدان شنگولندهمه شکاری و نخجیرگیر و صیدانداز
۴
هلاک هستی قومی به چشمکان نژندکمند خاطر خلقی به زلفکان دراز
صفحهٔ ۱ از ۱۷