خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۹ - و له ایضاً فی مدحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیرین پسرا خیز و بساط دگر اندازمسند به‌گذرگاه نسیم سحر انداز
۲
تا چهرهٔ زرین کنم از ساغر گلگونگلفام می رنگین در جام زر انداز
۳
امروز جز از باده گساری نبود کارهرکار دگر هست به روز دگر انداز
۴
از شور و شر دور زمان تا شوی ایمناز خم به قدح بادهٔ پر شور و شر انداز
صفحهٔ ۱ از ۷