خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ - در ستایش مر‌حوم محمدشاه غازی گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس مبادا چو من دلی زارشکه بود باژگونه هنجارش
۲
از ره و رسم مردمی به کناربه سفه رأی اهرمن‌وارش
۳
باده پیما و رند و امردبازبیدلی پیشه، عاشقی کارش
۴
هرکجا عشرتی به طبع رَمانهرکجا محنتی پرستارش
صفحهٔ ۱ از ۱۰