خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۷ - در ستایش جناب جلالت مآب نظام المک فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر شقیق عقیقست و کوه کان یمنکه پر عقیق یمن شدکه از شقیق دمن
۲
مگر به باغ سراپرده زد بهار که بازسپاه سبزه وگل صف‌کشید درگلشن
۳
مگر رگه سر پستان نموده دایهٔ ابرکه طفل غنچهٔ بی‌شیر بارکرده دهن
۴
ز لاله راغ بپا بسته بسدین خلخالز ابرکوه به سر هشتّه عنبرین گرزن
صفحهٔ ۱ از ۱۴