خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۸ - و من افکار طبعه فی‌المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تاج دولت رکن دین غیث زمین غوث زمانشاه عادل خسرو باذل شهنشاه جهان
۲
مرگ را در مشت‌گیرد اینک این تیغش دلیلمار در انگشت دارد وینک آن رمحش نشان
۳
خشم او یارد ز هم بگسستن اعضای سپهرحزم او تاند بهم پیوستن اجزای زمان
۴
چون نماید یاد تیغش آتشین گردد خیالچون سراید وصف گرزش آهنین گردد زبان
صفحهٔ ۱ از ۴