خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰ - و له فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلق را چون آفرید از لطف خلاق جهانداد گوش و چشم و لب پا و سر و دست و زبان
۲
تا که گوشی نشنود جز مدحت دارای عهدتا نبیند دیده‌یی جز طلعت شاه جهان
۳
تا لبی از هم نجنبد جز به مدح شهریارتاکه پایی نسپرد ره جز ره آن آستان
۴
تا نباشد در سری جز شوق سلطان زمنتا نه دستی جز که بر دامان دارای زمان
صفحهٔ ۱ از ۸