خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۵ - در ستایش صدراعظم دام اجلاله فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به راغ و باغ گذرکرد ابر فروردینشراره ریخت بر آن و ستاره ریخت براین
۲
از آن شراره همه راغ گشت پر لالهوزین ستاره همه باغگشت پر نسرین
۳
چمن از آن شده پرنور وادی ایمندمن ازین شده پر نار آذر برزین
۴
مگر چمن زگل آتش گرفت کز بارانزند بر آتش آن آب ابر فروردین
صفحهٔ ۱ از ۱۵