خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۶ - له من کلامه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نهانی از نظر ای بینظیر از بس عیانستیعیان شد سرّ این معنی که میگفتم نهانستی
۲
گهی گویم عیانستی گهی گویم نهانستینه اینستی نه آنستی هم اینستی هم آنستی
۳
به نزد آن کت از عین عیان بیند نهانستیبه پیش آن کت از چشم نهان جوید عیانستی
۴
یقین هر چند میجوید گمان هر چند میپویدنه محصور یقینستی نه مغلوب گمانستی
صفحهٔ ۱ از ۵