خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳۲ - در ستایش شاهزاده آزاده حسنعلی میرزای شجاع السلطنه فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش درآمد از درم آن مه برج دلبریسود بر آسمان سرم از در ذرّه‌پروری
۲
از دو کمند گیسوان وز دو کمان ابروانبسته دو دست جاودان داده به چرخ چنبری
۳
گر به دو زلفکان او شاه طغان نظر کندهمچو کبوتران زند بر در او کبوتری
۴
سینهٔ صاف چون سمن، عارض تر چو یاسمنمقصد شیخ و برهمن رشک بتان آزری
صفحهٔ ۱ از ۹