خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امید عیش کجا و دل خراب کجاهوای باغ کجا، طائر کباب کجا
۲
به می نشاط جوانی به دست نتوان کردسرور باده کجا، نشئهٔ شباب کجا
۳
به ذوق کلبهٔ رندان کجاست خلوت شیخحریم کعبهٔ خلوت کجا، شراب کجا
۴
بلای دیده و دل را ز پی شتابانمکسی نگویدم ای خان‌ومان خراب کجا
صفحهٔ ۱ از ۲