خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ار نالهٔ شبانه اثر برده‌ایم ماناموس گریه‌های سحر برده‌ایم ما
۲
سرمای عافیت نشناسیم کز ازلدر گرمسیر عشق به سر برده‌ایم ما
۳
باد مراد گر نوزد دم به دم چه باککشتی ز موج خیز به در برده‌ایم ما
۴
راهی که خضر داشت ز سرچشمه دور بودلب تشنگی ز راه دگر برده‌ایم ما
صفحهٔ ۱ از ۲