خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غزلی گفته‌ام آن باعث گفتار کجاستنوگلی چیده‌ام آن گوشهٔ دستار کجاست
۲
یک سبو می به در صومعه آرم که دگرمی‌فروشان بستانند که بازار کجاست
۳
خرمن آن ده دنیا به جوی گو بفروشآن که داند که سر کوچهٔ خمار کجاست
۴
گام اول به سرت بر نهم اندر طلبشگر بدانم که گشایندهٔ اسرار کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲