خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسنت نیازمند تماشای ناز نیستاما ز ذوق جلوه ی خود بی نیاز نیست
۲
آرایش وجود قبول حوادث استزان سو گذر مکن که در فتنه باز نیست
۳
پبمان سعی مگسل اگر کار مشکل استره رو ملول اگر نشود ره دراز نیست
۴
دانم دلم ز نعمت دریافت خوشتر استاین موم را ز آتش دوزخ گداز نیست
صفحهٔ ۱ از ۲