خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اصلاح پریشانی ام اندازه ی کس نیستاجزای مرا نسبت شیرازه ی کس نیست
۲
سلمی طلبی چشم قدم شو که در این دشتغماز جرس همره جمازه ی کس نیست
۳
ما شیونیان نغمه ندانیم که ما را گوشی است که بربسته ی آوازه ی کس نیست
۴
ماییم و کهن برگ و بر باغچه ی عشقچشم دل ما بر ثمر تازه ی کس نیست
صفحهٔ ۱ از ۲