خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی طراوت حسن و کمال نور و صفاکه از جمال تو بیناست چشم نابینا
۲
کدام خوب علم گشت در جهان به وفاتو از مقولهٔ خوبان عالمی حاشا
۳
بهار عشق دل از دیده مبتلا گردیدهر آن وفا که توبینی بلاست بر سر ما
۴
زدوده‌اند حریفان ز دل غم کم و بیشبریده‌اند زبان غازیان ز چون و چرا
صفحهٔ ۱ از ۲