خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر استپا بدین ره کی نهد آنرا که چشمی بر سر است
۲
سر به بالین چون نهد آنرا که دردی در دلستخواب شیرین چون کند آن را که شوری در سر است
۳
هفت کشور گشتم و درمان دردم کس نکردیا رب این درمان دردم در کدامین کشور است
۴
پارسائی راست ناید، یار ما آسوده باشحقه بازی دیگر و شمشیربازی دیگر است
صفحهٔ ۱ از ۲