خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نقاب از رخ آن صنم گیردماه و خورشید را عدم گیرد
۲
ور به بتخانه پرتو اندازدبتکده رونق حرم گیرد
۳
گر دو دست از دو دیده بر گیرمهمه آفاق درد و غم گیرد
۴
نیستم بوالهوس که فرمائیهرزه دو سگ شکار کم گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲