خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌پرده برون میا که بسیاردین و دل و دست رفته از کار
۲
در حلقه تار و مار زلفتبس سبحه که شد بدل به زنار
۳
در دور دو چشم شوخ و مستتبس گوشه نشین که شد قدح خوار
۴
زنهار ز دست دوست گفتنزنهار دگر مگوی زنهٰار
صفحهٔ ۱ از ۴