خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست شوقی با گریبان آشنا می‌خواستیمجامهٔ جان در غم عشقی فنا می‌خواستیم
۲
دیده گریان، سینه سوزان، دل تپان، جان مضطربشکر للّه یافتیم آنچ از خدا می‌خواستیم
۳
خود عیان بود آنچه می‌جستیم او را در نهانپیش ما بود آنچه او را از خدا می‌خواستیم
۴
تا شود بی‌ظرفی این ناحریفان آشکارجرعه‌ای زان بادهٔ مردآزما می‌خواستیم
صفحهٔ ۱ از ۲