خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آموخت ما را آن زلف و گردنزنار بستن، بت سجده کردن
۲
آن مار گیسو بر گردن اوهر کس که بیند خونش بگردن
۳
بس دلفریبند آن چشم و آن زلفآن یک به شادی وین یک به شیون
۴
گر از تو بندم دل بر دو گیتیای حیف از دل ای وای بر من
صفحهٔ ۱ از ۳