خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نرگست آن کند به شهلائیکه ندیده است چشم بینائی
۲
آفت پارسایی و پرهیزآتش خرمن شکیبائی
۳
تو به شوخی چگونه مشهوریمن چنان شهره‌ام به شیدائی
۴
هر کجا هست میکشد ناچارحسن شوخی وعشق رسوائی
صفحهٔ ۱ از ۲