خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین بوستانم نه هایی نه هوییدرین گلستانم نه رنگی نه بویی
۲
چه کردم چه گفتم چه دیدی که هرگزنیایی نپرسی نخواهی نجویی
۳
خمارم کجا بشکند جام و بادهبه هر حال اگر خم نباشد سبویی
۴
دویدیم چون آب بر روی عالمندیدیم در هیچ آب رو‌یی
صفحهٔ ۱ از ۲