خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تشنه ام رطل گران خواهم گزیدآتش آتش نشان خواهم گزید
۲
جنت ار عرض متاع خود دهدانتعاش ابلهان خواهم گزید
۳
گر به خون خوردن دهندم اختیارخون گنج شایگان خواهم گزید
۴
نفس اگر یوسف شود نیکو بودگرگ را یوسف به جان خواهم گزید
صفحهٔ ۱ از ۲