خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرم ز وصل نهانی بلند خواهد شدزمانه از گل و خس نخل‌بند خواهد شد
۲
کسی که نوحه نکردی به ماتم دل تنگحریص زمزمه و هرزه‌خند خواهد شد
۳
مراد بر اثر غیر کو، مران شتابکه باز طالع ما ارجمند خواهد شد
۴
به حیرتم ز غزال رمیدهٔ مقصودکه صید این دل کوته کمند خواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۲