خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حکم عشق است که تشریف تمنا بخشندداغ این لاله‌ستانها به دل ما بخشند
۲
نتوان تاخت به انداز دماغ مستانبال شوقی مگراز نشئه به صهبا بخشند
۳
بیدلان خرده ی جانی که نثار تو کنندنم آبی‌که ندارند به دریا بخشند
۴
چون می ازگرمی آن لعل به خون می‌غلتدگرچه از شعله به یاقوت جگرها بخشند
صفحهٔ ۱ از ۴