خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بسکه به تحصیل غنا حرص توجان کندقبر است نگینی که به نام تو توان کند
۲
جزتخم ندامت چهکند خرمن ازبن دشتبیحاصل جهدیکه زمین دگرانکند
۳
چون شمع درین ورطه فرو رفت جهانیرستن چه خیال است ز جاهیکه زبانکند
۴
امروز به حکم اثر لاف تهوررستم زن مردیست که بال مگسان کند
صفحهٔ ۱ از ۳