خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمعی که با قناعت جاوید خو کنندخود را چوگوهر انجمن آبروکنند
۲
حیرت زبان شوخی اسرار ما بس استآیینه‌مشربان به نگه گفتگوکنند
۳
محجوب پردهٔ عدمی بی‌حضور دلپیدا شوی‌گر آینه‌ات روبروکنند
۴
آنجاکه عشق خلعت رسوایی آوردپیراهنی که چاک ندارد رفو کنند
صفحهٔ ۱ از ۳