خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این غافلان که آینهپرداز میدهنددر خانهای که نیست کس آواز میدهند
۲
خون شد دل از معاملهداران وهم و ظنتمثال ماست آن چه به ما باز میدهند
۳
مجبور غفلتیم، قبول اثر کراستیاران بهگوش کر خبر راز میدهند
۴
کمهمتان به حاصل دنیای مختصردر صید پشه زحمت شهباز میدهند
صفحهٔ ۱ از ۳