خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو دولت درش بر خسان واشودپر آرد برون مور و عنقا شود
۲
بپرهیز از اقبال دون فطرتانتنک‌روست سنگی که مینا شود
۳
سبک‌مغز شایان اسرار نیستخس از دوری شعله رسوا شود
۴
چو گردد اقبال علم و عملورق چیست، خط هم چلیپا شود
صفحهٔ ۱ از ۴