خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خودسر هوازده را شرم رهنمون نشودتا به داغ پا ننهد شعله‌سرنگون نشود
۲
از عدم نجسته برون هرزه می‌تپیم به خونمغز هوش در سر کس، مایهٔ جنون نشود
۳
در مزاج اهل جهان صد تناسخ است نهانطفل شیر اگر نخورد خون دوباره خون نشود
۴
موج از شکست سری یافت اعتبار گهرتا غرور کم نکنی‌آبروفزون نشود
صفحهٔ ۱ از ۳