خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال چشمکه ساغر به چنگ میآیدکه عالمی به نظرشیشه رنگ میآید
۲
به حیرتم چو نفس قاصد چه مکتوبمکه رفتنم همه جا بی درنگ میآید
۳
کجا روم که چو اشکم به هر قدم زدنیهزار قافلهٔ عذر لنگ میآید
۴
چه همت است که نازد کسی به ترک هوسمرا گذشتن ازین نام ننگ میآید
صفحهٔ ۱ از ۳